برندههای بازار معمولاً کسانی نیستند که دنبال فرصت عجیب و یا سودهای چندهزاردرصدی میگردند. برندههای واقعی کسانیاند که یک اصل ساده را بهتر از بقیه اجرا میکنند:
دقیقا همین صحبت مورگان هاوزل در کتاب روانشناسی پول که تفاوت بین سرمایه گذاران موفق و ناموفق را در مقدار درآمد نمیبیند
بلکه تفاوت آنها در این است که چقدر نگه می دارند و پس انداز میکنند و اینکه چطور آن را رشد میدهند.در بازارهای مالی، خیلیها به دنبال یک گزینه طلایی هستند؛ یک سهم که ناگهان چند برابر شود، یک ارز دیجیتال ارزان که آیندهدار باشد، یا یک فرصت کوتاهمدت که زندگیشان را تغییر دهد. این یعنی مشکل اصلی فقط پیدا کردن بهترین دارایی نیست؛ مشکل اصلی، نداشتن نظم و استراتژی است.سرمایهگذار موفق قبل از اینکه به سود فکر کند، به بقا فکر میکند.
اول پولش را از خرجهای بیدلیل نجات میدهد. بعد بخشی از درآمدش را به شکل منظم کنار میگذارد. سپس آن پول را میان چند دارایی تقسیم میکند؛ مثل طلا، صندوقهای سرمایهگذاری، سهام با بنیاد مناسب، درآمد ثابت یا داراییهایی که با سطح ریسک شخصی او هماهنگ باشند.
فرمول حرفهایها این است:
نه همه پول در طلا، نه همه پول در سهام، نه همه پول در ارز، نه همه پول در بانک چون این روزها سیر رشد تورم از سال و ماه گذشته و روزانه ارزش پول ما کمتر و کمتر می شود.
سرمایه باید پخش شود، اما بیهدف نه. هر بخش از پول باید مأموریت خودش را داشته باشد؛ بخشی برای امنیت، بخشی برای رشد، بخشی برای نقدشوندگی و بخشی برای فرصتهای آینده.
سرمایهگذاری موفق یعنی هر ماه، حتی با مبلغ کم، وارد مسیر ساختن شوی.
نه با عجله، نه با ترس، نه با طمع.
اگر بازار پایین آمد، وحشت نکنی. اگر بازار بالا رفت، هیجانزده نشوی. اگر سود کردی، مغرور نشوی. اگر ضرر کردی، همه چیز را رها نکنی. چون در بلندمدت، چیزی که سرمایه را میسازد فقط انتخاب دارایی نیست؛ رفتار سرمایهگذار است.
پس فرمول برنده این است:
درآمد را مدیریت کن.
هزینههای بیجا را حذف کن.
پسانداز را تبدیل به عادت کن.
سرمایه را پلهای وارد کن.
داراییها را متنوع بچین.
هزینه و کارمزد را کم نگه دار.
از تصمیمهای احساسی دوری کن.
و به زمان فرصت بده.